Header foto: Unsplash.
De uitzendbranche is volop in beweging. Verschillende factoren spelen hierin een rol. Denk aan de invloed van de wet- ren regelgeving, maar ook mooie ontwikkelingen zoals digitalisering en de aandacht voor verbetering van de positie van arbeidsmigranten in Nederland. Hoe gaan die veranderingen de uitzendbranche de komende jaren hervormen? LPC-directeur Cor Konings deelt zijn ideeën.
In een eerder artikel vertelde Cor Konings dat Goodmorning zich afvroeg waar de markt naartoe zou gaan en hoe zij in deze ontwikkelingen mee konden. Het antwoord daarop lag in schaalvergroting en samenwerking. Verschillende uitzendbureaus slaan onder Labour Power Company als lid van de groep de handen ineen.
1. Samen kom je verder
Dat is dan ook de eerste trend die Cor voor de komende jaren voorspelt: “We verwachten dat de markt de komende tijd behoorlijk gaat consolideren. Dat zie je nu al gebeuren: wij zij niet de enige partij die bezig zijn met ‘buy and build’. Die trend zal de komende jaren doorzetten, zodat er grote spelers in de markt ontstaan die gespecialiseerd zijn in het uitzenden van internationale medewerkers.”
Maar is het nodig om per se overnames te doen? “Dat weet ik niet. Op zich kan een bedrijf het best lang zelfstandig volhouden. Wat je wel ziet opkomen, is de focus op bepaalde sectoren. Om bestaansrecht te houden, moet je je specialiseren. Dat hebben wij bij Goodmorning ook gedaan.”
Het alternatief is enorm doorgroeien in dezelfde sectoren. “Met Labour Power Company doen we beiden”, vertelt Cor. “Onze labels zijn specialist op één of een paar terreinen terwijl we als groep de schaalgrootte opzoeken.”
Waarom willen uitzendbureaus meer samenwerken?
Als het geen noodzaak is om te gaan samenwerken of overnames te doen, waarom maken uitzendbureaus dan deze keuze? “Het is zeker geen noodzaak. De bedrijven onder LPC zijn stuk voor stuk succesvolle ondernemingen. Maar sommigen zijn graag onderdeel van een groter geheel. En daarnaast: als je zelfstandig blijft moet je allemaal apart investeren in bepaalde zaken zoals digitalisering of naleving van wet- en regelgeving.”
Ook klanten van uitzendbureaus gaan steeds meer vragen. “Zij doen ook aan schaalvergroting en gaan meer eisen stellen op het gebied van hr en automatisering, verlangen dat je met ze meedenkt. Ben je daar in je eentje dan groot genoeg voor? Of kun je dit beter samen regelen met partijen die met dezelfde vraagstukken zitten.”
Die samenwerkingsvoordelen waren voor de LPC-bedrijven ook een belangrijke reden om zich bij de groep aan te sluiten. “Dat geeft aan dat onze strategie en visie aanslaan. Dat ondernemers dat zelf ook zo zien”, zegt Cor.
2. Krapte op de arbeidsmarkt
Nog zo’n heet hangijzer: de krapte op de arbeidsmarkt. “Iedereen is het er over eens dat die krapte structureel is. Niet alleen in de zorg, maar ook in de logistiek, voeding, productie en techniek. De energietransitie waar we als land zo op inzetten, vraagt bijvoorbeeld om enorm veel mensen.”
Dit kan eigenlijk geen verrassing zijn, vindt Cor. Hij wijst naar demografische ontwikkelingen als vergrijzing en het stijgende opleidingsniveau in Nederland. “Er blijven steeds minder mensen over die handwerk willen doen. En doordat de vergrijzing de komende tien jaar blijft toenemen, wordt dat alleen maar erger.”
Hoe los je structurele krapte in de uitzendbranche op?
Hoe gaan we dat dan oplossen? “We moeten op zoek naar werknemers die dit werk wél willen doen. Dan kom je uit in landen binnen Europa waar we traditioneel internationale werknemers werven. Maar in bijvoorbeeld Polen is de welvaart de afgelopen tien, vijftien jaar enorm gestegen. En de vergrijzing is in Oost-Europa misschien nog wel groter dan hier. Dus uiteindelijk moet je buiten de grenzen van de Europese Unie kijken.”
Werkvergunningen voor werknemers van buiten de EU
Werkvergunningen vormen hierbij een kink in de kabel. “Kenniswerkers van buiten de EU kunnen een werkvergunning krijgen om hier te komen werken, maar voor ‘handwerk’ zoals productie en logistiek is dat nu nog vrijwel onmogelijk. Dat zal de komende jaren wel veranderen.” Sterker nog: het gebeurt in Oost-Europa al. “Omdat mensen uit deze landen in West-Europa werken, wordt in Oost-Europa ingezet op werknemers van buiten de EU om dat gat te dichten.”
Ook in Nederland gaat dit gebeuren, verwacht Cor. “We weten alleen niet wanneer. Maar áls de mogelijkheid ontstaat, is het inhuren van werknemers van buiten de Europese Unie eenvoudiger te organiseren vanuit een grote groep dan als individueel bedrijf.”
3. Werknemers eisen een beter perspectief
Vanwege de krapte vinden mensen veel makkelijker een (nieuwe) baan. Ook als flexwerker in de voedingsproductie of logistiek. Dat betekent dat je je medewerkers een goed perspectief moet bieden. “Als je iemand maar 20 uur werk biedt, kun je er de klok op gelijk zetten dat hij na een week weg is. En dan heb jij niet zomaar iemand anders, zoals dat vroeger wel lukte”, legt Cor uit.
Doordat er meer aanbod is, zijn werknemers simpelweg kritischer bij het kiezen van hun werkplek. De oplossing ligt voor de hand: “Bied ze stabiel, veilig en uitdagend werk met de mogelijkheid tot doorontwikkeling naar betere functies als ze daar behoefte aan hebben.” LPC zet daarom ook in op een centraal opleidingscentrum voor uitzendkrachten van de uitzendbureaus en streeft ernaar die doorgroei binnen de eigen organisatie te realiseren.
“Dit is een ontwikkeling waar we als branche goed mee om moeten gaan”, sluit de directeur van de uitzendgroep af. “Het laat zien hoe belangrijk het is om in te zetten op een betere relatie met je uitzendkrachten.”